Zasada nieokreśloności Heisenberga.

Gdy istnieje duża masa, zawsze w jakimś miejscu hasa.

Nano cząstka w światła pędzie, gdy nie patrzą nie osiądzie.

Zajmuje miejsce, gdy namierzana. Więc w świadomości obserwatora

istnieje tylko ta hipokrytka, nano przekora?

Prawda w niej ukryta, dwa ma stany równoległe,

dla obserwatora inny, prywatny dla siebie.

Co na to powiecie? A może jednak jest, tylko w innym świecie.

Lepiej gdyby w ludzkiej skali była ta zasada,

zamkniesz oczy, deszcz nie zmoczy, patrzysz, to popada.